Pages

donderdag 27 november 2014

Dat moment...

Starend kijk je naar het scherm, terwijl je al typend bedenk wat je wil gaan vertellen. Zo veel gebeurd, dat er bijna niets is gebeurd. De logica is ver te zoeken, maar dat is wat er nu gaande is in jou leven. Je neemt een slok van je -overduidelijk- te hete thee. Verbrand je mond en bedenk dat het toch maar beter is om de thee even te laten staan.
   Terwijl je zoekt naar woorden kijk je om je heen, alsof de omgeving met antwoorden komt voor keuzes die je moet maken in je leven. Je weet het even niet meer, je twijfelt. Wat moet je doen? Je wilt zoveel! Je wilt tekenen, je wilt schrijven... Zelf aan de slag of... of toch maar nog een studie tussendoor doen? Het lijkt alsof je creativiteit te veel van je wilt eisen dat je even geen weg meer ziet.
   Maar dan...

Dat moment dat je zonder erbij na te denken je mok pakt, aan je mond zet en een slok neemt. Dat moment waarbij je denkt dat het handig zou zijn als je thee alle antwoorden had.
   Dat moment waarbij je thee zou zeggen: "Het is oké! Ga stapje voor stapje! Je komt er wel! Ga op je doel af, maar maak het niet te bond, want dan kom je er niet! Doe het rustig aan! Neem een slok van mij!"
   Dat moment waarbij je je realiseert dat je opeens tegen thee praat en dat het wel ergens goed mis is gegaan.

Dat, of je drinkt je thee op en gaat gewoon aan de slag...

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen